Ο
αγαπημένος προορισμός των Αμερικανών, η Disneyland, έχει πλέον καταστεί απρόσιτος για τη μεσαία τάξη, η
οποία την τελευταία δεκαετία έχει δει το ρυθμό αύξησης των εισοδημάτων της να
συρρικνώνεται.
Φέτος
η εταιρεία αύξησε δύο φορές τις τιμές των εισιτηρίων της. Αυτή ήταν η τέταρτη
φορά στην ιστορία του πάρκου που οι τιμές των εισιτηρίων αυξήθηκαν δύο φορές
μέσα σε ένα έτος.
Πλέον,
η τιμή του πλατινένιου πάσου, που παρέχει πρόσβαση και στα τέσσερα θεματικά
πάρκα χωρίς περιορισμούς, ανέβηκε στις αρχές του χρόνου από τα 779 στα 849 δολ.,
ενώ τον Οκτώβρη έφθασε στα 894 δολ. Μαζί, βέβαια, αυξήθηκαν και οι τιμές άλλων
προϊόντων, όπως τα διάφορα σνακ (περίπου 10% αύξηση) και το πάρκινγκ (στα 25
δολάρια τη μέρα).
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig0EPkeXBIk0cwXtjAI2-D-N1A0GXQIcU7w6NDur5-7Q04NBiX4k5BVYqAtZivmAgNsY49IbBVEBgvsjAJUguzfO2Au8ICoP204oCcJV98jxJEfaBS8_drRQtQJx1EemGXrtdKNcfuYk9T/s400/5c2d3e66e04d622d30247fa5-1136-568.jpg)
Είναι
πλέον σαφές ότι η Disney,
που πλέον δεν αντιμετωπίζει σοβαρό ανταγωνισμό, θέλει να προσεγγίσει την
ανώτερη τάξη γυρίζοντας, εν μέρει, την πλάτη της στη μεσαία τάξη.
Η
νέα τιμολογιακή πολιτική που εφαρμόζει αποσκοπεί να καταπολεμήσει την έντονη εποχικότητα
που μαστίζει τέτοιους προορισμούς. Οι νέες υψηλές τιμές θα ισχύουν για τα Σ/Κ
και τις γιορτές, όταν τα πάρκα της σφύζουν από κόσμο, ενώ τις καθημερινές και
γενικώς σε περιόδους με χαμηλή επισκεψιμότητα θα θεσπίζονται, ως δέλεαρ,
εκπτώσεις και προσφορές (πρακτική που στο χώρο του μάρκετινγκ καλείται yield management).
Λίγη ιστορία...
Τα πάρκα ψυχαγωγίας ήταν ιδέα του ίδιου του Walt Disney, όταν μία φορά βρέθηκε σε ένα πάρκο διασκέδασης με τις δύο κόρες του. Τότε παρατήρησε ότι ενώ τα παιδιά διασκέδαζαν στα παιχνίδια, οι γονείς δεν είχαν τίποτα να κάνουν πέρα από το να κάθονται και να παρακολουθούν με βαριεστημένο ύφος. Εκείνη τη στιγμή επινόησε την ιδέα του πάρκου για όλη την οικογένεια. Λίγα χρόνια μετά, το 1955, η Disneyland θα άνοιγε τις πόρτες της στο κοινό...